மனிதர்கள் இயற்கையின் குழந்தை,உண்மையில் மனித இனம் இயற்கையை வெறுக்கின்றதா என ஆழமாக பார்த்தால் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.ஆனால் மேலோட்டமாக இயற்கை மீதான வெறுப்பு மனித இனத்திற்கு உண்டு என்பதில் மாற்று கருத்தில்லை.

ஏன் வெறுப்பு..? சூழலில் காணப்படும் Eco system,உணவு சங்கிலி தொடக்கம் எல்லாமே இயற்கை மனிதனை தனது அமைப்பின் ஒரு அங்கத்தவராக மட்டும் பார்க்கின்றது.இப்படி மனித இனத்தை இயற்கை பத்தோடு பதினொன்றாக நடாத்துவது Ego system மனநிலையில் வாழ தொடங்கிய மனித இனத்திற்கு பிடிக்க வில்லை.humanity மனிதனுக்கு மட்டும் மனிதாபிமானம் பார்க்கும் இவர்களுக்கு அவை ஒத்துவராமல் ஒரு கட்டத்தில் இயற்கையை விட்டு ஒதுங்கி கொண்டனர்.

இயற்கை இரக்கம் பார்க்காது..அதற்கு அப்படி ஒன்று தேவையில்லை..தனது சமனிலையை பேண அது என்ன என்றாலும் செய்யும்..அதன் சமனிலையை குழப்பாமல் இருப்பதே/அதற்கான புரிந்துணர்வை வளர்த்து கொள்வதே இந்த பூமியின் அதிகபட்ச புத்தசாலிதனம்,இந்த புத்திசாலிதனம் இயற்கையுடன் இருக்கும் போது மட்டுமே கிடைக்கும், ஒரு சிறு ஆற்றின் நீர் பெருக்கு கோடிக்கணக்கான எறும்புகளை நொடி பொழுதில் கொன்றுவிடும்,அதற்கு எறும்புகளும் மனிதர்களும் ஒன்றுதான்.

மனித இனம் காடுகளில் இருந்தால் பாம்பு,நுளம்புகடியிலும் என பலவாறாக அழிந்து கொண்டிருக்கும்.ஆனால் இயற்கை Eco system நீங்கள் அங்கு வாழ உழைக்க தேவையில்லை.போட்டி இருக்காது,அவரவரவருக்கு என்று ஒரு அந்த இயங்கியல் சங்கிலியில் இடமிருக்கும்.அது உங்களை வாழ வைக்கும்.அதே போல தனக்கு ஏற்ப உள்ள எல்லாவற்றையும் ஆக்கி அழித்தும் கொள்ளும்.

ஆனால் Ego system மனித இனம் தன்னை இயற்கையில் இருந்து விடுவித்து சற்று விலகி கொண்டது.ஆனால் இங்கு இயற்கை போன்று வாழவைக்க யாரும் இல்லை.. மனிதர்கள் தாமாக உழைத்து தொடர்ச்சியாக ஏதோ ஒன்றை உருவாக்கி கொண்டே இருக்கவேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். தவிர இங்குள்ள இதன் தொடர்ச்சியாக இயற்கையை பதிலாக செயற்கை முறை ஒன்றை மனித இனம் தமக்கு தாமே உருவாக்கி கொண்டது.

தனது ego மனநிலைக்கு ஏற்ப மேலே கீழே என்று ஒரு சிஸ்டம் உருவானது. ஆனால் இங்கும் மனிதர்களுக்கு நிகழ்வது என்னவோ அதே நிகழ்வுகள்தான்.மனித இனம் இங்கு உழைத்து உண்ண வேண்டும்,கட்டாய வேலை,கட்டாய படிப்பு கட்டாய ஊசி என்று சமூக சிறை வைக்கப்பட்டுள்ளது.ஆனாலும் அது அவற்றை ஏற்று கொள்கின்றது காரணம் இயற்கையை விட்டு செயற்கையை உருவாக்கி கொண்டதும் நாம்தான் என்று அதற்கு தெரியும்.

தனி மனித EGO எல்லாமே ஒன்று சேர்ந்து சிஸ்டத்தின் உச்சியில் மிகப்பெரிய MEGA EGO ஒன்றை உருவாக்கிவிட்டுள்ளது.அது இயற்கையை ஒத்த முற்று முழுதாக செயற்கை Artificial intelligence,Multi planatory living என்று ஏதோ எல்லாம் அடைய முயற்சி செய்வதாக கூறி கொள்கின்றனது.EGO மனித இனத்தின் மனம் இயற்கை மாறாக உருவாக்கி கொண்ட செயற்கை system மனிதர்களை இப்படி பாடாக படுத்துகின்றது.இங்கு ஆக்கம் இருக்குதோ இல்லையோ அழிவு தாராளமாக இருக்கின்றது!

மனித இனம் செயற்கைதனத்தில் நவீன விலங்குகளாக அவர்களை அறியாத அடிமைகளாகியுள்ளனர்.காட்டிலிருந்து தப்பி பாதுகாப்பாக நாட்டுக்கு வந்துவிட்டோம்,நாம் நாகரீம் அடைந்துவிட்டோம் என்று எல்லாம் மனித இனம் தன்னை பற்றி தானே பெருமை பேசி கொள்கிறது!

இக்கரைக்கு மாட்டுக்கு அக்கரை பச்சை போன்று இயற்கையில் இருக்கும் போது செயற்கை நன்றாக இருந்தது.சரி என்று செயற்கைக்கு வந்த மனித இனத்திற்கு இன்று இங்கிருந்து பார்க்க இயற்கை நன்றாக இருக்கின்றது.ஆனால் போக முடியவில்லை அதனால் எப்போது vacation வரும் என்று Calender ஐ பார்த்து கொண்டுள்ளது.

அடிப்படை மனசிறையில் மனித இனம் இயற்கையோ செயற்கையோ தனது முடிவை தானே எழுதி கொள்கின்றது.மற்றபடி இங்கு முற்று முழுதாக இருப்பது இயற்கை மட்டுமே,செயற்கை என்ற ஒன்றை மனிதனால் உருவாக்க முடியாது.அதாவது இயற்கைக்கு மாறான ஒன்றை இங்கு உருவாக்க இயலாது.இங்கு உருவாக்கி கொண்டிருப்பவை எல்லாம் இயற்கையின் இன்னொரு வடிவங்களே,அது இருமை இயல்புகளின் ஒன்றான அழிவை மனித இனத்திற்கு காட்டி திரும்ப தன்னை(இயற்கை) நோக்கி வர செய்வதற்காக கூட இருக்கலாம்.(reverse psychology) நாம் விளங்கி கொள்ள வேண்டியவை அதிகம்! அசலை விட போலியே பார்க்க அதிகம் நல்லாக தெரியும் என்பார்கள்.ஆனால் எமது பார்வை,பார்க்கும் விதம் சரியாக இருக்கும் போது நமக்கு சரியானது சரியானதாக தெரியும்.

நாம் சிறுவயது முதல் பின்தொடரும் கல்வி கொள்கைகள்,கற்கும் பாடங்கள் எமக்கு செயற்கை அறிவையே தருகின்றன.அவை எங்களை எல்லாவற்றையும் செயற்கையாக பார்க்கவே தூண்டும்,ஆக செயற்கையாக நடக்கும் எல்லாம் சரியாக தெரியும். ஆனால் இயற்கையான அறிவு எமக்குள் உண்டு.அதை வைத்து இயற்கையாகவும் நாம் பார்த்து கொள்ள வேண்டும்.இரண்டு விதமாகவும் பார்த்து கொள்ளும் போதே நமக்கு தெளிவு கிடைக்கும்!

நாம் வாழ்ந்து வீழும் உலகில் எல்லாவற்றையும் நேரம்தான் முடிவு செய்கின்றது என்ற ஒரு கருத்துலகத்தில் கட்டப்பட்டு இருக்கின்றோம்.அதனாலேயே நேரத்தின் பின்னால் ஓட வைக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கின்றோம்.நேரத்தை மிச்சப்படுத்த என்று சொல்லி கொண்டனர்.இவ்வாறே தொலைபேசி,தொலைகாட்சி என்று வரிசையாக நேரத்தை மிச்சப்படுத்த என்று பயன்படுத்த தொடங்கியவைதான் இன்று அவர்களின் நேரத்தை விழுங்கி கொண்டுள்ளன.

உண்மையில் நேரத்தை மிச்சப்படுத்த முடியுமா..? இல்லை..காரணம் நேரம் என்று ஒன்று இல்லை..அது பல்வேறு தளங்களில் அதிர்ந்து இயங்கி கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்ச ஆற்றலில் உண்டான மாயையின் பக்க விளைவு பொருள். நீங்கள் இயற்கை கொஞ்சும் மலைகள்,சிறு மழை என ஒரு சூரிய உதயத்தின் போதும் சரி,மழலை குழந்தை சிரிப்பின் போதும் சரி,ஒரு தலை காதலியின் ஒரு நிமிட தரிசனத்திலும் சரி,பிடித்த இயற்கை உணவை உண்ணும் போதும் சரி,மரநிழலில் இருக்கும் போதும் சரி உண்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் போதும் சரி,தியானம் செய்யும் போதும் சரி தேசத்திற்காக போராடும் போது சரி…உங்கள் உழைப்பை 100% கொடுக்கும் போதும் சரி,மாலையில் வியர்வை சிந்தி விளையாடும் போதும் சரி,பிடித்த நண்பர்களுடன் இருக்கும் போதும் சரி நீங்கள் நேரத்தை மறந்து போயிவிடுவீர்கள்.அங்கு நேரம் கொல்லப்பட்டுவிடும்,அதாவது T=0 நேரம் காணாமல் போகின்றது.

இன்றைய விஞ்ஞான வளர்ச்சி என்று சொல்லப்படும் உலக இயங்கியலும் இயற்கையில் இருந்து கற்றதை கொண்டு இயற்கையை வேலை தாண்டி நாம் அதனை செய்ய வேண்டும் என்ற அகங்காரம் மனித இனந்திற்கு ஏற்படுள்ளது.இதனால் நேரத்தை காணாமல் போக செய்யவே ஏதோ ஏதோ எல்லாம் கண்டுபிடிக்கிறார்கள் என்று சொல்லி கொள்கிறார்கள் ஆனாலும் அவர்களை இதுவரை அதில் வெற்றி பெறவில்லை.

உதாரணத்துக்கு நீங்கள் தொலைதூர விமான பயணம் தற்போதைய வளர்ச்சியில் சில மணி நேரத்தில் பூமியின் எப்பாகத்தில் இருந்து எப்பாகத்திற்கும் போய் வரலாம் . ஆனால் அதை செய்யும் போதும் அல்லது குறிப்பிட அந்த செயற்பாடுகளுக்கு தயாராகும் போதான மனழுத்தம் அதனை சுற்றியுள்ள அழுத்தம்,இந்த நேர குறைப்பிற்காக விஞ்ஞானம் வளர்ந்ததை திரும்ப கீழே தள்ளி இதனால் உண்டான மன அழுத்ததிற்கு மருந்து கண்டுபிடிக்க இயற்கை அவர்களை அனுப்பி விடும்.

இன்னொரு உதாரணமாக நீங்கள் குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு நடந்து சென்றால் குறிப்பிட்ட நேரம் எடுக்கும்,ஆனால் இதே வேகமாக குறைந்த நேரத்தில் செல்ல வேண்டும் என்று நீங்கள் நேர்ந்தெடுக்கும் போக்குவரத்து முறையில் உங்கள் உயிரை இழக்கும் சந்தர்ப்பங்களும் காணப்படும்.நேரத்தை மிச்சப்படுத்தும் போரில் வீதி விபத்துக்கள் அதிகரித்து அவற்றை சமபடுத்தி விடுகின்றன.

நோய் மரணங்களை தடுக்க விஞ்ஞானம் மருந்து கண்டுபிடித்தால்,ஒரு பக்கம் நோயாளிகள் காப்பற்றப்பட்டாலும் இன்னொரு பக்கம் மருந்தின் பக்கவிளைவுகள் நோயாளிகளை காவு வாங்கி கொள்ளும்.போருக்கு பிள்ளையை அனுப்பாமல் வெளிநாடு அனுப்பினால் பணம் அதிகமாக உழைத்து இருக்கலாம் ஆனால் அதே பணத்தால் நான்கு சொந்தம் சண்டை போட்டு பிரிந்து இருக்கும்,அதே வீட்டு பிள்ளைகள் சோம்பேறிகளாகி கெட்டு குட்டிசுவர் ஆகியிருப்பார்கள்.

நிறைய காலம் இருக்க வேண்டும் பாதுகாப்பு வேண்டும் என்று உள்ள சீமெந்துகளை போட்டு இயற்கை சமனிலையை புறக்கணித்து வீட்டை கட்டலாம்,ஆனால் அவற்றால் வீடுகள் உள்ள உலகத்தின் ஆயுள் குறைந்து போய்விடும்! அல்லது சீமெந்து வீட்டு வெட்கை பிள்ளை பிறக்காமல் சந்ததியை அழித்து விடும்,பெயின்ட் போன்ற பல இராசயனங்கள் நோய்களை உருவாக்கி கொன்றுவிடும்.ஆக மொத்ததில் அதிக காலம் இருக்க வேண்டும் என்று வீட்டை கட்டலாம்,ஆனால் வீட்டை பார்க்க நீங்கள் அதிக காலம் இருக்கமாட்டீர்கள்.

நீங்கள் அதிக காலம் இருக்க வீட்டின் ஆயுள் காலம், நீங்கள் செய்யும் வேலைகளின் காலத்தை குறையுங்கள்,உதாரணமாக உங்கள் மூச்சு எடுக்கும் காலத்தை நீங்கள் குறைக்கும் தியான முறை உங்களை அதிக காலம் நோய் இல்லாமல் வாழ வைக்கும்,உங்கள் மனதை காலத்தின் மாயையில் இருந்து விடுதலை பெற உதவும்! சாப்பிடும் போது மெதுவா சாப்பிடுங்கள் இலகுவாக செமிபாடு அடையும்.நோய்கள் அண்டாது.வாசிக்கும் போது பேசும் போதும் நடக்கும் போது வாகனங்களை ஓடும் போதும் அதற்கு கொடுக்கும் கால மாத்திரையை குறையுங்கள் உங்களின் மன இறுக்கம் காணாமல் போய்விடும்.நேரத்தை குறைக்க என்று சென்ற நவீன உலகத்தின் மிகப்பெரிய வியாதியாக மன இறுக்கம் மாறியுள்ளது.மனம் இறுகினால் பின்னர் எல்லாமே இறுகிவிடும்.

Fast food,hybrid seeds என நேரத்தை மிச்சப்படுத்த என்னத்தை மனித இனம் ஆரம்பித்தாலும் அவர்கள் ஆரம்பிப்பதிற்குள்ளேயே அதற்கான வெடியை அதாவது நேர கணிப்பு குண்டை இயற்கை வைத்து விடுகின்றது…ஒரு பக்கம் நேரத்தை மிச்சப்படுத்துவதாக மனித இனம் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது அந்த குண்டு வெடித்து அவர்களை தொடங்கி இடத்தில் கொண்டு வந்து விடுகின்றது.ஆக இயற்கை எதிரான போராட்டத்தில் மனித இனம் ஆரம்பித்த இடத்திலேயே நிற்கின்றது.

இன்று விஞ்ஞானத்தின் உச்ச வளர்ச்சி என்று பீற்றி கொள்ளும் பாடமாக்கி பாஸ் பண்ணிய படித்த வர்க்கம் மனித இனத்தை செவ்வாய்க்கு கொண்டு செல்ல போகிறோம் என்கிறார்கள்.காலம் அவர்கள் வாயாலேயே சொல்ல வைத்து விடுகின்றது ஒன்று பூமி அழிய போகின்றது அல்லது செவ்வாய் பூமியானல்,பூமி செவ்வாயாக போகின்றதா என்று!

இல்லாத நேரத்தை இல்லாமல் செய்வதுதான் இலக்கு அதற்கான வழி இயற்கை நோக்கியே இருக்கின்றது.ஆனால் மனித இனம் அதற்காக எதிர்திசையில் செல்கின்றது.செல்ல வைக்கப்பட்டு கொண்டுள்ளது.இயற்கை தனது பக்கம் zero வைத்து கொண்டு எதிர்திசையில் முடிவிலியை வைத்துள்ளது.ஆக விஞ்ஞான ரீதியாக பார்த்தாலும் இயற்கை பக்கமாக திரும்பி நடப்பதுதான் புத்திசாலிதனம்.இல்லையெனினும் எப்படியும் எங்கு சுத்தியும் கடைசியில் இயற்கையிடம்தான் வரவேண்டும்.

ஆதியிலிருந்து அந்தம் வரை பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை விடாமல் மனித மனம் விடுதலையை தேடியே அலைபாய்ந்தவாறு உள்ளது.இதயத்தின் ஒவ்வொரு துடிப்பும் விடுதலையை நோக்கியதாகவே உள்ளது.தன்னை சுற்றியுள்ள சகல கட்டுக்களிலிருந்தும் வெளியில் வருவதே மனித இனத்தின் மகத்தான இலக்காக இருக்கின்றது.இது வெளியில் அவசரமாக சுழன்று கொண்டிருக்கும் நனவு மனதுக்கு அதிகமாக தெரிய வாய்ப்பில்லை.

எனினும் மனித உள்ளுணர்வு இதனை மனிதன் நினைக்கும்,செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் எதிரொலிக்க வைக்கின்றது.மனித மனம் தற்காலிக இன்ப துன்பங்களில் தன்னை குவித்து இயங்கிகொண்டுள்ள போதிலும்,மனதினால் உருவாக்கப்பட்ட காலத்தினை கொண்டே அத்தனையையும் அளவிடுகின்றது.இன்ப துன்பங்களை பற்றி காலத்தினை அடிப்படையாக கொண்ட மனித மனங்களின் அளவிடுகள்தான் மதங்களை படைத்து,சொர்க்க நரகங்களையும் படைத்தது.உண்மையில் மனித மனதுக்கு சொர்க்க நரகங்கள்தான் தேவைப்படுகின்றன.

அதை அடைய வழிகளாக மதங்களை அது படைத்திருக்கின்றது.மதங்களை படைத்து அதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது போல் நனவு மனதுக்கு தோன்றினாலும்,அதற்கு நிலையாக தேவைப்படுவது என்னவோ சொர்க்க,நரகங்கள்தான்,மனங்கள் இரண்டு வகையில் இயங்குகின்றன,ஆனால் இரண்டின் இலக்கும் ஒன்றுதான்,ஒன்று சொர்க்கத்தை நேராக அடைவது,இன்னொன்று இல்லாத நரகத்தை எதிர்மறையாக கருதி எதிர் இயங்குதல் மூலம் சொர்க்க நிலையை அடைதல்,சொர்க்கம் என்பதன் அர்த்தம்

மனித மனதினை ஆழும் ஆன்மா காலத்தை கடந்து வாழுதல்,நரக நிலை என்பது தொடர்ந்து காலத்துக்குள் ஆட்படுதல்.சொர்க்க நரகத்தை இறுதி இலக்காக மனித மனம் வைத்துள்ளது இந்த நிமிடத்தில் இருக்கும் மகிழ்ச்சியை எப்படி நிலையான மகிழ்ச்சியாக மாற்றுவது என்பதே காலத்துக்கு உட்பட்டு இயங்கும் மனித மனதின் இலக்காகும்,அந்த இலக்கை அடையும் பொருட்டே அது தொடர்ந்து பல பொருட்களை தாண்டி பல உடல்களினூடு பயணித்து கொண்டே இருக்கும்…

விடுதலை உணர்வு என்பது இறுதி ஆன்ம விடுதலை பற்றிய உள்ளுணர்வாகும்.இது அனைவருக்கும் உள் இருந்து இயக்குகின்ற போதிலும் காலத்திற்கு ஒருவர் எவ்வளவு அடிமையாக இருக்கின்றார் என்பதை பொறுத்து அந்த உணர்வு கூட,குறைவாக காணப்படும்.கூடுதல் குறைதல் என்பதன் கருத்து இங்கு எதுவும் உண்மையில் தனிதனியாக இல்லை கூடி குறைவதற்கு,உலகில் நிலத்தை சுற்றியிருக்கும் கடல் அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்திருப்பது போலவே இதுவும்.விடுதலை உணர்வு எங்கும் சூழ்ந்து காணப்படுகின்றது.

அவற்றை திறந்த மனதுடன் அணுகுபவர்களுக்களின் ஊடு அது பாய்ந்து உலகில் தனது கருத்துலகத்தை தொடர்ந்து பரப்புகின்றது.உலகின் மொத்த நீரில் அதிகமான சதவீதம் உப்பு நீராக இருக்கின்ற போதும் அதிலிருந்து 1% குடிநீர் உருவாகுவது போலவே,இந்த விடுதலை பேருணர்வும் அதிகமான அடிமைகளை உலகம் முழுக்க கொண்டு அதிலிருந்தே விடுதலை வீரர்கள் உருவாகின்றனர்.உலகில் 99% மக்கள் அடிமை வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான ஒரே காரணம் பயம்,

மனிதர்களின் அத்தனை பயங்களுக்கும் காரணமாக அமைவது மரண பயமாகும்,அவ் மரண பயத்தை வென்றுவிடுபவனால் மட்டுமே பரிபூரண விடுதலையே வென்றெடுக்க முடியும் என்பது மாபெரும் விடுதலை தத்துவத்தின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை,மேலும் விழிப்புணர்வே விடுதலைக்கான முதல்படியாக இருக்க முடியும் என்பது எத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் சென்றாலும் ஆளும் கருத்துலகினால் அடித்து விழுத்தப்பட முடியாத ஒன்றாக இருக்கின்றது.

உலகியல் தொடர்பான இரக்கம்,துன்பம்,கண்ணீர் என்பன ஒருவனின் அறியாமையின் அடையாளங்கள்,மனிதர்களின் ஒவ்வொரு செயல்களும் பிரபஞ்சத்தின் முக்குணங்களால் தாக்கமடைந்து மாசு அற்றதாகின்றது.நீங்கள் எதை செய்தாலும் நன்மையே,எது எங்கு நடந்தாலும் பிரபஞ்சம் அதற்கு இறுதியில் நன்மை வடிவம் கொடுத்தே செயல்படுத்துகின்றது,இதை கீதையில் அழகாக சொல்லியிருப்பார்கள்,”எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது,எது நடக்கின்றதோ,அதுவும் நன்றாக நடக்கின்றது,

எது நடக்க இருக்கின்றதோ அதுவும் நன்றாகவே நடக்கும்” என்றும் கடமையை செய் பலனை எதிர்பாராதே என்று சொல்வது இதற்காகதான்,பலன்களை ஒன்றுக்கொன்று உள்இணைப்பினால் நடப்பவை,அவற்றை உங்களால் கையாளமுடியாது என்பதனாலேயே அதை எதிர்பார்க்க வேண்டாம் என்று உங்களுக்கு கூறப்படுகின்றது.வேதங்களின் அடிப்படை வேதமான ரிக் வேதம் ஒட்டு மொத்த சுலோகங்களும் சேர்ந்து உரத்து சொல்வது இதை மட்டுமே,”செய்” என்ற ஒரு வார்த்தையினுள் அத்தனையையும் அடக்கிவிடலாம்,நன்மை தீமை என்று இங்கு எதுவும் இல்லை,,நன்மை தீமை என்பது மனக்கணக்கு,மனம் என்பது மாயை,நிரந்தரம் இல்லாத ஒன்று.அதனை நம்பி நிலையில்லாமையில் உழல்வது பாவம்.

ஒருவன் தான் ஏன் வருந்துகின்றேன் என்பதை விசாரணை செய்யாமல் காலத்தை கழிப்பானாயின் அவன் நிறைவுள்ள மனிதனாக மாட்டான்.ஒருவன் மனதில் நான் ஏன் வருந்துகிறேன் என்ற விசாரணை தொடங்கும் போதே அவன் தன் வாழ்க்கையை வாழத்தொடங்குகின்றான்,நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு வகையில் ஆளப்படுபவர்கள்,நாம் உடல்களால் கட்டுப்பட்டு உறவு நிலை பந்தங்களால் பிணைக்கப்பட்டு இருக்கின்றோம்,

எனினும் ஒவ்வொரு தனியனின் இதயத்திலும் இப்பிணைப்புக்களை உடைத்து பூரண சுதந்திரத்தை பெறுவதற்கான விடுதலை என்ற விதை விதைக்கப்பட்டே உள்ளது,பரமாத்தவிலிருந்து பிரிந்து வந்த ஜீவாத்மாக்கள் தாங்கள் மாற்றமில்லாத ஒரு பெருஞ் சக்தியை சுற்றி மாற்றமடைந்தவாறு உள்ளோம்,மாற்றமடையும் உடலுக்கு நிலைக்கும் தன்மை இல்லை,மாறாத ஆன்மாவுக்கு அழிவு இல்லை இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் இவ்வாறே மாறாத ஒன்றை பற்றி மாற்றமடையும் செயல்முறையை நடந்தவாறு உள்ளது,

அழிவற்ற ஆன்மாவை எவராலும் அழிக்கமுடியாது,நீங்கள் அனைவரும் அழியாத ஆத்மாக்கள்,அழியப்போகும் உடம்பை நினைத்து கலங்க வேண்டியதில்லை,உனக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமையை சரிவர செய்வதை விட மேலான சிறந்த தர்மம் ஒன்றில்லை,பலனை எதிர்பார்த்து கடமையை செய்வதற் மூலம் நாம் பாவங்களை பெற்று கொள்கின்றோம்,காரணம் இங்கே நன்மை கலவாத தீமையுமில்லை,தீமை கலவாத நன்மையுமில்லை,ஆத்மாக்களை தாங்கி நிற்கும் உடல்களே அழிகின்றன,ஒரே புத்தி,ஓரே செயல் கொண்டு கடமையை செய்,எவன் எதிலும் பற்றுஅற்றவனாக நன்மை வந்த பொழுதும் தீமை வந்த பொழுதும் கலங்காமல் இருக்கிறானோ அவனுடைய அறிவு நிலையானது,கோபத்தினால் மனக்குழப்பம் ஏற்படுகிறது,மனக்குழப்பத்தால் ஞாபகமறதி ஏற்படுகின்றது,ஞாபக மறதியால் புத்தி நாசமும் புத்தி நாசத்தால் எல்லாமும் ஏற்படுகின்றது.

எனவே விழிப்புணர்வு கொண்டு உன்னையும் உன்னை சுற்றியுள்ள ஒவ்வொரு அசைவுகளை அறிந்து அதற்கு ஏற்ப உனது செயலை வடிவமைப்பதன் மூலமே விடுதலையை பெற்று கொள்ளமுடியும்,நீ ஒரு செயல் செய்து அதற்கு விளைவுகள் உண்டு எனில் நீ அதற்கு அடிமை,உனக்கு விடுதலை இல்லை என்று பொருள்,நாம் நினைப்பவை செயல்களாக பரிணமிக்கின்றன.

பலன்களுடைய சிந்தைகளே பலன்களை நோக்கி செயல்களை செலுத்துகின்றன.ஒவ்வொரு சிந்தனைகளிலும் நமது விழிப்புணர்வை செலுத்தும் போது அவை விழிப்புணர்வுடன் கூடிய செயல்களாக பரிணமிக்கின்றது.விழிப்புணர்வு நிலையும் பெருகி கொள்வதுடன் நமது சிந்தைகள் செயல்களை காலம் எவ்வாறு பாதிக்கின்றது என்பதை அறிவதே விழிப்புணர்வின் அடுத்தபடி,அதை அறிவதன் மூலம் நாம் விடுதலையின் அடுத்த படியை நோக்கி அடி எடுத்து வைக்கலாம்…

உலகில் ஒவ்வொரு புதிய ஒரு குழந்தை பிறந்து வளரும் போதும் நாம் அதை உற்று கவனித்தால் அதன் மூலம் ஒவ்வொரு முறையும் மனிதஇனம் பிறந்து தோன்றிய வரலாற்றை அறிந்து கொள்ள முடியும்,குழந்தை என்றால் அது ஒரு மனித உடலையும்,ஒரு உயிர் என்று அழைக்கப்படும். உள்ளுணர்வையும் கொண்டிருக்கும்,அந்த உள்ளுணர்வு பிறந்தற்கான நோக்கத்தை அடைய அந்த உள்ளுணர்வும் இந்த மனித உடலும் சேர்ந்து வேலை செய்யவேண்டிய தேவை ஏற்படுகின்ற போது இவற்றுக்கு தற்காலிக இணைப்பு பாலமாக மனம் என்ற ஒன்று உருவாகின்றது.

அண்டத்தில் இருக்கும் பேருணர்வு என்பது ஒரு நாளும் அளவில் தங்கியிருப்பதும் இல்லை அழிவதும் இல்லை.ஒவ்வொரு தனித்தனி உடல்களை எடுத்துகொண்டு மனங்களை உருவாக்கி அதனூடாக அது தன்னை தானே அனுபவித்துகொண்டிருக்கின்றது,இதுவே பிரபஞ்ச இயங்கியல் ஆகும்.

ஐம்பூதங்களினால் ஆன இந்த உலகம் என்று அறியப்படுவது அண்டத்தின் ஒரு பகுதியே ஆகும்.மனித உடலின் பருப்பொருட்களும் இதே ஐம்பூதங்களினாலே ஆனது.அண்டத்தில் வியாப்பித்திருக்கும் பேருணர்வே எல்லாவற்றையும் படைத்து நாம் பார்க்கும்,பார்க்கமுடியாத எல்லாவற்றுக்குள்ளும் உள்ளும் வெளியும் நிறைந்திருக்கின்றது.இங்கு பொருட்கள் இயங்கவில்லை.

அந்த பேருணர்வே இயங்கியவாறு உள்ளது,அதனை சார்ந்து அனைத்தும் ஒரே இயக்கத்தில் தங்களை நிலை நிறுத்தி கொள்ள ஒவ்வொரு கணமும் முயற்சிகின்றன.எனினும் இயக்கத்தினால் உருவாகிய மனித உடலினால் உணரப்படும் காலத்தின் நெடிய பாதையில் கூட்டு பொருட்களினால் ஆனவை அனைத்தும் அழிவை சந்தித்து கொள்கின்றன.பேருணர்வை காலத்தை தாண்டி வாழ்வதால்தான் நாம் மரணத்தை காலமாகின்றது என்று குறிக்கும் பழக்கம் வந்திருக்கவேண்டும்.

பேருணர்வு தன்னை சுற்றி ஒரு ஐம்பூத படையை உருவாக்கி கொள்கின்றது. உலகம் ஒரு ஐம்பூத படையிலா சுற்றப்பட்டுள்ள பேருணர்வு,உடல்கள் அதே ஐம்பூத படையலால் சுற்றப்பட்டுள்ள பேருணர்வு,இங்கு எல்லாம் ஒன்றுதான்,அழிவில்லாத உணர்வும் அழியும் உடலும் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டிய காலத்தில் உருவாகும் மனித மனம் இரண்டுக்கும் இடையில் இருந்து பணியாற்றுவதால்,அது இரண்டின் பாதிப்புக்கும் உள்ளாகின்றது.பகலில் அது உடலினால் அதிகமாக பாதிக்கப்படுவதால் அது தன்னை உடலின் ஒரு பாகமாக நினைத்து கொள்கின்றது.

இரவில் பேருணர்விலால் பாதிக்கப்படுவதால் அது தன்னை பேருணர்வின் ஒரு பாலமாக நினைத்து கொள்கின்றது.ஐம்புலன்கள் வழியாக உணரப்படுவதும் பேருணர்வின் ஒரு பகுதியே,ஆனால் அவை வேறு வேறு உடல்களினால் பாதிக்கப்பட்டு வெவ்வேறு நிலைகளில் வந்தவை.மனித உடலினுள் இருக்கும் உணர்வினால் கவரப்பட்டு அவை எமது உடலின் ஐம்புலன்களினூடு எடுக்கப்பட்டு மனம் என்னும் இணைப்பு பாலத்தை தாண்டி இரவில் நமது உணர்வை சென்று அடைந்துகொள்கின்றது.நாம் உடல் ஐம்புலங்களினால் உணரும் எல்லாம் அவற்றினால் பாதிக்கப்பட்டவைதான்.

ஐம்பூதங்களை படைத்த பேருணர்வுக்கும் ஐம்பூதங்களினால் ஆன உடலுக்கு இணைப்பு பாலமான மனம் பகலில் தனக்கு தேவையான அனைத்தையும் உடலினை கொண்டு படைத்து ருசித்து கொள்கின்றது.இரவானது பேருணர்வில் வந்து தானாக சரணடைந்து கொள்கிறது.மனிதன் பிறந்து இறக்கும் வரை மனிதன் தன் கிட்டதட்ட அரைப்பகுதி வாழ்வை தூக்கத்தில் கழிக்கின்றான்.

தூக்கம் என்பது பகல் முழுதும் உடலுக்காக இயங்கும் மனம்,இரவில் உடலை தூங்க வைத்துவிட்டு உள்ளுணர்வுடன் தொடர்புகொண்டு அங்கு வாழுகின்றது. ஐம்புலன்களின் மூலம் மனித மனதுக்கு தெரியாமல் எடுத்த பேரண்டத்திற்காக எடுக்கப்பட்ட அத்தனை தகவல்களையும் கடத்திவிடுகின்றது.அதை பெற்று கொள்ளும் பேரண்டம் தனிதனி நபருக்காக பிரபஞ்சத்தை ஒழுங்குபடுத்துகின்றது.

நாம் நம்மை உடல் என்று நினைத்து வாழ்வை வாழ தேவையானதை எல்லாம் எமக்கு உருவாக்கி தருவதும் இதே உணர்வுதான்,இறந்து போகும் வரை எமக்குள் இருக்கும் உள்ளுணர்வு இதே ஐம்புலங்களை கொண்ட உடலை எமக்கே தெரியாமல் எமக்குள் இன்னொரு வாழ்வை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்..இங்கு எதுவும் ஆக்கப்படுவதில்லை,அழிக்கப்படுவதுமில்லை… அப்படியேதான் இருக்கின்றது…